Op weg naar een jumelage met een Japans dorp

Rémi Gonzalez, inwoner van Baon en al meer dan twintig jaar een gepassioneerd liefhebber van de Japanse cultuur, onderzoekt sinds enkele maanden de mogelijkheid van een jumelage tussen onze gemeente en een klein Japans dorp van vergelijkbare omvang. Een poëtisch en ambitieus idee, geboren uit een eenvoudige overtuiging.

'Baon telt 58 inwoners. In Japan zijn er tientallen kleine dorpen die dezelfde realiteit kennen als wij — het plattelandsleven, de band met de natuur, het gemeenschapsgevoel. Het is niet de afstand die telt, maar wat we kunnen delen.' — Rémi Gonzalez, inwoner van Baon

Een beweging die op gang komt

Op vrijdag 5 juni presenteerde Rémi zijn idee aan de inwoners tijdens een openbare bijeenkomst in het gemeentehuis. De aanwezigen reageerden welwillend en waren nieuwsgierig naar wat zo'n toenadering zou kunnen inhouden.

Het ideale partnerdorp zou een plattelandsgemeente van vergelijkbare omvang zijn — een vijftigtal inwoners, een ongerept gebied, een sterke gehechtheid aan de eigen tradities. De ambitie is een authentieke band te smeden, ver van puur symbolische jumelages. De keuze moet nog volledig worden gemaakt.

Op 8 juni ontmoette Rémi twee medewerkers van het Parijse kantoor van CLAIR (Council of Local Authorities for International Relations), de referentieorganisatie voor jumelages tussen Japanse en Franse gemeenten, die samenwerkt met de Japan Foundation. Dit gesprek verhelderde de situatie: CLAIR begeleidt vooral jumelages tussen grotere gemeenten, maar staat open om het initiatief van Baon te steunen. De volgende stap is nu een Japans dorp te vinden dat in de uitwisseling geïnteresseerd is.

De ideeën van Rémi

Tijdens de bijeenkomst deelde Rémi verschillende concrete ideeën om deze Frans-Japanse band zichtbaar vorm te geven, mocht het project doorgaan.

De aanplant van Japanse kersenbomen (sakura) in de openbare ruimte is het meest aansprekende idee. Bomen die van het hele dorp zouden zijn en elk voorjaar voor iedereen zouden bloeien — daarom zou alleen voor dit onderdeel een bijdrage van de gemeente kunnen worden overwogen. Locatie, aantal en grootte moeten nog worden bepaald.

Rémi denkt ook aan de gezamenlijke bouw van torii — de iconische poorten van het Japanse landschap — door de inwoners samen gemaakt van gerecycled of geschonken hout, zonder kosten voor de gemeente.

Om de initiatieven te structureren en externe financiering te zoeken (subsidies, projectoproepen) zou een vereniging naar Frans recht (loi 1901) kunnen worden opgericht. Zo kan het project bestaan zonder op de gemeentebegroting te drukken.

Rémi denkt ook aan een jaarlijks festival van Japanse cultuur rond de kersenbloesem — film, gastronomie, ambachten, muziek — waarvan de organisatie en financiering vanzelfsprekend bij de vereniging zouden liggen.

Er wordt ook nagedacht over een educatieve dimensie voor de jeugd, samen met de scholen in de omliggende dorpen. Het idee: kinderen concreet betrekken via videogesprekken met hun Japanse leeftijdsgenoten, spreekbeurten over de Japanse cultuur of andere projecten die samen worden bedacht. Zo leeft de jumelage al vanaf jonge leeftijd, ver buiten de inwoners van Baon alleen.